ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ

 

ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΖΩΗΣ

                                         Πρόλογος  του  βιβλίου

                                                                       ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ   Η  ΙΣΤΟΡΙΑ  ΜΙΑΣ  ΖΩΗΣ

       Μ' αυτό το βιβλίο, φίλε αναγνώστη, μου δίνεται η ευκαιρία να σου μιλήσω για μένα, για τη ζωή μου και για το έργο μου: ΤΟ ΜΙΝΙΟΝ. Εσύ μου δίνεις το θάρρος να το πράξω αυτό που, είτε ως πε­λάτης είτε ως φίλος, μου είπες λόγια συμπόνεσης και ενθάρρυν­σης όταν το ΜΙΝΙΟΝ κάηκε από ασύλληπτους εμπρηστές το Δε­κέμβρη του 1980.

   «Εκείνο το βράδυ όταν σε είδαμε στην τηλεόραση να λυγίζεις από τη θλίψη και τον πόνο σου, μας ράγισες την καρδιά...» 

   Αυτά σου τα λόγια μου έδωσαν το κουράγιο και τη δύναμη να επιχειρήσω το... αδύνατο! Να ξαναχτίσω το ΜΙΝΙΟΝ από τις στά­χτες του, πιστεύοντας πως αν το ξαναδημιουργούσα αυτό δεν θα ήταν μια δικαίωση μόνο για μένα, αλλά και μια ανταπόδοση για τη συμπάθεια και τη συμπαράσταση που μου έδειξες. 

   Γιατί δεν με εγκατέλειψες στις δυσκολίες που συνάντησα σ' αυτό το ξαναχτίσιμο. Γιατί μου συμπαραστάθηκες με λόγια και με έργα. Γιατί με βοήθησες με τα εκατοντάδες γράμματα σου. Γιατί με στήριξες όταν μικρά παιδιά έσπαζαν τους κουμπαρά­δες τους και μου έστελναν τις οικονομίες τους για να με συντρέ­ξουν κι αυτά να τους ξαναφτιάξω το ΜΙΝΙΟΝ τους που τόσο αγαπούσαν! Κι έπειτα... κι έπειτα γιατί σε αισθανόμουν πάντοτε δί­πλα μου να μ' εμψυχώνεις όταν έτρεχα από υπουργείο σε υπουρ­γείο, από τράπεζες σε τράπεζες, από γραφεία σ' άλλα γραφεία, μέρες και μήνες και χρόνια!

    Σ' εσένα στηριζόμουνα σ' όλο αυτόν το δεκάχρονο αγώνα μου για να ξαναδημιουργήσω το ΜΙΝΙΟΝ όπως το ήξερες, όπως το είχες αγαπήσει και όπως το ήθελες πάλι να το δεις!Σήμερα που έχω τον καιρό, γιατί βρήκα δύο άξιους διαδόχους να τους εμπιστευτώ την πορεία και το μέλλον τον ΜΙΝΙΟΝ, ο πρώ­τος που θυμήθηκα για να τον μιλήσω, γράφοντας αυτό το βιβλίο, ήσουν εσύ!

    Έχω τόσα πολλά να σου πω για τις προσπάθειες μου, για τα εμπόδια στο δρόμο μου, για τις πίκρες μου, για τις απογοητεύ­σεις μου αλλά και για τις χαρές μου ώσπου, μέσα απ' τις στά­χτες, να αναγεννηθεί το ΜΙΝΙΟΝ ξανά στην καρδιά πάντα της Αθήνας. 

    Θα σου μιλήσω απλά και ζεστά, σαν να σ' έχω αντίκρυ μου και να πίνουμε καφέ ή κρασί και να σε κοιτάω στα μάτια. Θέλω να σου εξομολογηθώ από τι και από πόσα δεινά πέρασα ώσπου να φτάσω, μικρό παιδί απ' το χωριό μου στην Αθήνα, στην Ομό­νοια, για να δημιουργήσω, από ένα μικρό περίπτερο στα Χαυτεία το 1934, το Μεγάλο ΜΙΝΙΟΝ  σήμερα της οδού Πατησίων, των εννέα μεγάλων κτιρίων, των 120.000 ειδών εμπορευμάτων, των 3.000.000 πελατών και των επτακοσίων και πλέον εργαζο­μένων τον. Και ακόμα θέλω να σον μιλήσω για την τύχη που είχα να συναντήσω εσένα. Εσένα που με τα λίγα ή τα πολλά χρήματα σον με βοήθησες να χτίσω, στην ουσία μαζί σου, αυτό το Μεγαλύ­τερο Μεγάλο Κατάστημα της Αθήνας! Εσένα που έτρεμα, στ' αλήθεια, μήπως και οι άνθρωποι μου στο ΜΙΝΙΟΝ σε παραβλέ­ψουν, σε κακοκαρδίσουν και δεν σε τιμήσουν όσο σον άξιζε πά­ντα. 

    Τώρα σ' εσένα απευθύνω αυτό το βιβλίο για νάχω και πάλι τη χαρά να διατηρήσω τις μακροχρόνιες ζεστές σχέσεις που είχα πάντα μαζί σον. Γι' αυτό, σε παρακαλώ, αφού διαβάσεις το βι­βλίο μου και έχεις χρόνο γράψε μου τη γνώμη σου, γράψε μου λίγα λόγια γι' αυτό. Πες μου τι λάθη μπορεί να έκανα. Μπορεί ξανατυπώνοντάς το να το διορθώσω με τις δικές σου παρατηρή­σεις, με τη δικιά σου βοήθεια. Δεν θέλω να χαθούμε. Και για όλα σ'ευχαριστώ.

ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 
                                  ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ