Ιστορία του Χωριού

Καλώς Ήλθατε στην Αυλώνα

   Χωριό της Επαρχίας Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας. Είναι χτισμένο σε δυο ομαλούς λόφους των Νομίων Ορέων, 20 χλμ βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας σε 635 μ. υψόμετρο.

   Έχει γύρω του αγνάντιο μέχρι τα βουνά της Κυπαρισσίας, της Ιθώμης, το Τετράζι, το Λύκαιο μέχρι το Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα, τη Μύνθη με την ψηλότερη κορυφή της τη Βουνούκα και φθάνει το μάτι ελεύθερο μέχρι την περιοχή του Καγιάφα. Μόνο προς τη Δύση κλείνει τον ορίζοντα το βουνό Κορυφή. Αυτή η απλωσιά κάνει το χωριό όμορφο - χαρούμενο και τους κατοίκους του ανοιχτόκαρδους.

   Η ιστορία του αρχίζει από το 1500 -1600 μ.χ. περίπου με το όνομα Καραμούσταφα. Ήταν έδρα του Τούρκου αγά Καρα-Μουσταφά, από τον οποίο πήρε το όνομα. Αρχικά με το όνομα αυτό δηλωνόταν όλη η περιοχή του τσιφλικιού του αγά από τη Λώζαινα μέχρι του Μάρκου. Αργότερα το όνομα έμεινε μόνο για το χωριό.

   Από το 1835 μέχρι το 1914 ήταν ένα από τα 14 χωριά του τότε Δήμου Αυλώνας, που είχε έδρα το Σιδηρόκαστρο. Από το 1912 αποτέλεσε ιδιαίτερη Κοινότητα με τα χωριά Καλίτσαινα και Σκλαβέϊκα.

   Το 1916 αποσπάστηκε από τις Καριές το Τρουκάκι (Πανόραμα). Οι πρώτες εκλογές για ανάδειξη Κοινοτικού Συμβουλίου έγιναν το 1914. Πρώτος Πρόεδρος Κοινότητας Καραμούσταφα αναδείχτηκε ο Θεόδωρος Αρέστου Βουδούρης και τελευταίος ο Σωτήρης Γεωργίου Λαμπρόπουλος.

   Το 1922 μετονομάστηκε σε Αυλώνα. Έτσι 100 χρόνια αργότερα μετά το 1821 το χωριό πήρε Ελληνικό όνομα και μάλιστα το αρχικό του αρχαίο όνομα ΑΥΛΩΝ. Η Αυλώνα, όπως επεκράτησε να λέγεται σήμερα, είναι σε συνέχεια του αρχαίου Αυλώνος του οποίου η ακριβής θέση δεν έχει εντοπισθεί ακόμη από τους αρχαιολόγους. Όπως φαίνεται από την μεθοδική έρευνα που έκανε ο γιατρός Παναγιώτης Κανελλόπουλος, και παραθέτει στο βιβλίο του «ΚΑΡΑΜΟΥΣΤΑΦΑ - ΤΡΟΥΚΑΚΙ - ΣΚΛΑΒΕΪΚΑ» η οποία βασίζεται σε πολλούς ιστορικούς συγγραφείς αλλά και μεταγενέστερους ερευνητές, ο αρχαίος ΑΥΛΩΝ ήταν κτισμένος στις όχθες του ποταμού ΝΕΔΑ, ο οποίος τότε ήταν πλωτός με αρκετά μεγάλο λιμάνι, πλησίον της περιοχής με την σημερινή ονομασία «Λεμονιά», που ανήκει μέσα στα όρια της σημερινής Αυλώνας, και οι κάτοικοι του ονομάζονταν Αυλωνίτες.

   Από το 1998 με τον Νόμο «Καποδίστριας» το χωριό αποτελεί ένα από τα δέκα Δημοτικά Διαμερίσματα του επανιδρυθέντος Δήμου Αυλώνος με έδρα το Σιδηρόκαστρο.

   Ήταν πάντοτε μικρό σε πληθυσμό. Το μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων, 621 άτομα, είχε το 1928. Την ίδια χρονιά η Κοινότητα είχε 936 κατοίκους. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοί του είναι 150 περίπου. Η οικονομία του στηρίζεται κυρίως στη γεωργία και την κτηνοτροφία.

    Εξακολουθεί να είναι ένα από τα πιο ζωντανά χωριά της περιοχής, γιατί είχε την καλή τύχη να κρατήσει κοντά του και νέους ανθρώπους, που αγωνίζονται να κρατηθούν σ' αυτά τα χώματα και να μην αφήσουν να ερημώσει το χωριό.